Nieuws
14-01-2010
Door de slechte conditie van de baan hebben we vanmiddag besloten deze te sluiten. Even afwachten dus wat koning winter nog gaat doen,
Algemeen:
Voor de winterliefhebbers beleven we een leuke winter met vorst en sneeuw. Maar
voor de schaatsliefhebbers is al die sneeuw minder leuk. Sneeuw maakt de
ijsontwikkeling nogal gecompliceerd.
Een laagje sneeuw heeft een sterk isolerende werking waardoor het ijs wordt
afgeschermd van de vrieslucht en uitstraling. Dit belemmert de ijsgroei sterk.
Hoe dikker de sneeuwlaag des te meer het isoleert.
Verder kun je al bij een dun laagje het ijs niet meer 'lezen' en dempt het
kraakgeluiden. Je kan dan zomaar een oud wak in schaatsen.
Maar als het droge sneeuw is waait het ijs soms wel schoon en kun je gemakkelijk
een baantje vegen. Voorwaarde voor dat laatste is wel dat het ijs dik genoeg
moet zijn om te betreden.
Een dikke laag sneeuw heeft zo veel gewicht dat het door het ijs kan zakken.
Gezien het dichtheidsverschil tussen ijs en water steekt iets minder dan 10% van
de ijsvloer boven de waterspiegel uit. Een centimeter sneeuw levert omgesmolten
een kleine milimeter water op. Hieruit kun je een vuistregel afleiden dat iedere
cm ijs een ongeveer even dikke sneeuwlaag kan dragen. Is de sneeuwlaag dikker
dan het ijs dan duwt het het ijsoppervlak onder water. Via wakken, scheuren en
langs de kanten sijpelt er dan water onder de sneeuw. Dit vermengt zich met de
sneeuwlaag tot een gelige drap. Wanneer de temperatuur onder nul blijft vriest
dit op tot een ijskoek. Er vormt zich een nieuwe ijslaag op de oude ijslaag en
dit noemt men sneeuwijs. Als het sneeuwijs goed aangevroren is is er dikkere
ijslaag onstaan om op te schaatsen, maar wel van mindere kwaliteit.
Belangrijk is dat sneeuwijs minder sterk is dan zuiver zwart ijs. Bovendien kun
je niet aan belletjes en scheuren zien hoe dik het is en het kraakt niet en
klinkt nogal dof. Als het niet sterk genoeg is ga je er zonder waarschuwing
vooraf door!
Maar een voordeel is dat de isolerende sneeuwlaag is verdwenen en zelfs voor een
klein deel een bijdrage levert. Bij aanhoudende vorst kan de sneeuwijsvloer ook
weer van onderen aangroeien waarbij het dikker en snel sterker wordt.