Niet over een nacht ijs.

Het is 19  december 1927 als vrienden, aan de tapkast van cafe Roozendaal Middelsluis, besluiten een ijsclub op te richten. Dat was hard nodig vonden  de vrienden, het buurtschap Schuring had immers ook al een ijsclub, waarom hier dan niet? Het besluit was genomen, nu nog een bestuur.

Chris van Eeren, Marinus Rietveld, Albert Luyendijk, Gijs de jongste, Piet Holleman, B. Troost, Jil van Holten, Bas Korbijn en voorzitter Piet Vogelaar vormden het eerste bestuur. Omdat de vrienden nooit hadden gedacht dat er nog eens een ijsclub zou komen op de Middelsluis, bedachten zij de originele naam: Nooitgedacht Middelsuis.

In die tijd had ook de middenstand van Numansdorp een ijsbaan. Die was gelegen aan de Molendijk en deze baan was dusdanig gelegen dat de baan vanzelf vol liep bij hoog water. De middenstand moest toch wat doen voor hun klanten en maakten zo grote indruk op hen met de ijsbaan. Maar… de middenstand had geen club, alleen maar een ijsbaan.

Er was dus concurrentie voor de nieuwe ijsclub en geld was er ook al niet. Geld werd er nog wel verdiend in 1927 maar de kentering was al gekomen en in de  jaren dertig zou de crisis hard toeslaan. De contributie werd in het allereerste begin vastgesteld op een gulden per gezin per jaar. Jaarvergaderingen waren hoogtijdagen voor Nooitgedacht Middelsluis en er was ook altijd een grote opkomst.

Het waren dus moeilijke tijden, maar met sterke anijsmelk werd de moed er in gehouden. Tijdens het drinken van al die sterke anijsmelk bedacht het bestuur ook een plan om aan een sponsor te komen.

In IJlst Friesland stond een fabriek waar ze gereedschap en schaatsen maakten. De IJlsterschaatsen waren in die tijd beroemd. Daar had je de fabriek Nooitgedacht en dat was een begrip in die jaren op schaatsgebied. Dat is dan geregeld bedacht het bestuur, onze club heet Nooitgedacht en de fabriek in IJlst heet ook Nooitgedacht. Dat je deze firmanaam met een ‘g’ schreef hadden onze vrienden niet in de gaten.

Vanwege de gelijke naam viel daar best wat te halen bedachten ze bij de ijsclub. Er werd dus een brief verstuurd naar IJlst met daarin het verzoek om een prijs ter beschikking te stellen. De fabriek uit IJlst antwoordde dat zij Nooitgedagt waren, dus met een ‘g’.   Maar….als de ijsclub bereid was om de naam voortaan ook met een ‘g’ te schrijven, was er wel iets mogelijk.

Nou, die naamswijziging was voor ons bestuur geen probleem  en er werd meteen een brief gestuurd naar Friesland dat de ijsclub voortaan “Nooitgedagt” heette. De fabriek  hield zijn belofte, vanaf die tijd kwam er jaarlijks uit IJlst een paar schaatsen. Dat bleef zo totdat in 1965 de schaatsproductie werd gestopt.

De schaatsen zijn verandert……..het ijs is hetzelfde gebleven.

Wordt  vervolgd.